Door: Nick
Score: 3/5
Release: 10 Februari 2012

Eluveitie, wie kent ze ondertussen niet? Na hun sterke debuut ‘spirit’ en het mogelijk nog sterkere ‘Slania’, was de doorbraak van Eluveitie een feit. Mede door het vele touren bij grote concertreeksen als Paganfest en Heidenfest, is deze band inmiddels een vast feit geworden binnen het folk-metalgenre.
Het nieuwe werk van deze heren en dames is er dan eindelijk, na het wat minder ontvangen ‘Everything remains as it never was’. De plaat telt maar liefst 17 nummers, met een totale kloktijd van bijna een uur, dus er valt weer genoeg te luisteren! Ook deze tekst handelt weer over het oude Helvetia, doch deze keer is het album gegoten in de vorm van een concept-album.
Wat meteen opvalt is dat deze plaat de sound van Eluveitie bevestigd. Ze gaan min of meer door met waar ze op de vorige CD’s mee zijn begonnen; catchy fluit-,viool- en draailiermelodieën, afgewisseld door de brute strot van zanger Chrigel en death-metalachtige gitaren. Wat wel meteen opvalt is dat zangeres Anna een veel grotere rol toebedeeld krijgt, wat zeker positief is! Hoewel de samenzang tussen Chrigel en Anna prachtig is, willen de nummers die Anna solo zingt nogal de neiging hebben wat te ‘poppy’ en slapjes over te komen. De nummers zitten verder allemaal erg sterk in elkaar, doch klinkt het allemaal minder catchy als bijvoorbeeld nummers als ‘Thousandfold’ of ‘Inis Mona’.
Dit is meteen het minste punt aan deze schijf. Hoewel het niveau van (bijna) constante hoogte is, staat er nergens een écht spectaculair, memorabel nummer op. Het klinkt allemaal als een klok, maar ik blijf het gevoel hebben dat er ergens iets mist.
Zoals hierboven genoemd is, is het niveau van bijna constante hoogte. Eluveitie begaat echter de grootste misser in hun carrière met het nummer ‘Scorched Earth’. Wat een verschrikkelijk nummer! Het nummer bestaat uit langdurige uithalen van cleane zang, weinig begeleid door muziek. Erg jammer, want het haalt het gemiddelde niveau erg naar beneden.
De conclusie van dit album is tweeledig. Aan de ene kant is het een sterk folk-metalalbum geworden, van hoge kwaliteit. De andere kant is dat het album iets lijkt te missen, iets van de pure kracht die albums als ‘Spirit’ en ‘Slania’ wel uitstraalden. Eluveitie maakt hun naam waar als een van de grotere folk-metalbands, doch denk ik niet dat ze met deze schijf nieuwe zieltjes winnen.

Tracklist

01. Prologue 1:24
02. Helvetios 4:00
03. Luxtos 3:55
04. Home 5:16
05. Santonian Shores 3:58
06. Scorched Earth 4:18
07. Meet The Enemy 3:46
08. Neverland 3:42
09. A Rose For Epona 4:26
10. Havoc 4:04
11. The Uprising 3:41
12. Hope 2:27
13. The Siege 2:44
14. Alesia 3:58
15. Tullianum 0:24
16. Uxellodunon 3:51
17. Epilogue 3:14

Eluveitie, who doesn’t know them by now? After their strong debut ‘Spirit’ and the possibly even better ‘Slania’, the breakthrough of Eluveitie was a fact. Due to extensive touring with big tours like the ‘Heidenfest’ and ‘Paganfest’, this band is one of the established, populair folk-metalbands nowadays.
The new CD of these men and women is finally here, after ‘Everything remains as it never was’ which wasn’t received that positive. On the record are 17 songs, with a total time of almost an hour, enough to listen to! Lyrical, the band sings again about the old Helvetia, though this time the album is a concept-album.
The First thing that’s recognizable from this record is that it continues in the way we are used of Eluveitie; catchy flute-, violin-, and hurdygurdymelodys, altered with the brutal vocals of Chrigel and death-metallike guitars. What caught my attention was that Anna served a bigger role on this record, she sings a lot more, certainly a positive aspect! If Chrigel and Anna sing at the same time, it sounds beautiful, however, the songs that are sung by Anna alone tend to sound ‘poppy’ and lack strength. The songs are strong, though they sound less catchy than songs like ‘Thousandfold’ or ‘Inis Mona’.
This is also the weakest point of this record. While the performance is from an (almost) constant height, there isn’t a song which is really spectacular or memorable. It all sounds terrific, though I tend to have a feeling that something is missing.
As said above, the quality is of a constant height. Eluveitie, however, makes their biggest mistake since they started with the song ‘Scorched Earth’, terrible! The song exists of long shouts of clean vocals, accompanied by simple background music. Too bad, because this song decreases the average quality reached on this record.
The conclusion of this album has two sides. O none side, this album is a strong folk-metal album, with a high quality. The other side is that the record seems to miss something, some of the pure strength and force which was heard on albums like ‘Spirit’ and ‘Slania’. Eluveitie remains at the top of the folk-metalscene, though I doubt they’ll get more fans with this album.