FängörN – “Where the Tales Live on” (2012)

fangorn where the tales live on

By: Michel
Score: 7/10

Despite the fact FängörN is still searching for a label they decided to release a follow up for the debut album ‘Mysterious Land’. The band evolved from the heavy metal scene and the previous album had a huge heavy metal stamp and was lacking some folk. You immediately wonder if this band, which claims to be a folk-metal band has moved towards the folk-metal or not.
This second album is entitled ‘Where the Tales Live on’ and starts of in an almost traditional way in the folk-metalworld with an, instrumental, intro. When this is finished the bands hits off immediately with an solid track ‘Miles away form Home’, but this song evolves as it is going on and when the trolls get really far from home they’re a little overwhelmed with despair and the track becomes a bit mellow. And just as I did with the previous album I have the urge to look up where the bands from. But no, they’re still not an American of Canadian band, but the music is quite similar to the North-American style and the lyrics are also in neat English. Another thing which is noticed at once is the development of the ‘heavy metal’ voice.
‘Stormbringer’ is an nice solid track, which has Finnish folk-elements besides the symphonic elements. I’s a little bit in the style of bands like Ensiferum and Turisas, without sounding like them. And indeed when I’m looking at the album information it turns out to be mixed in Finland, and this can be heard at once.
The journey through the land where tales live on continues and when the storm has driven them to Sirens’ Island it’s time for some Russian singing. And despite the fact, the track is called ‘The Road to Stonehenge’ the company on it is Russian. And they travel merry it seems, the happiness is dripping out of the loudspeakers and the accordion-like keys give the song this nice ‘trolly’-sound.
‘Swamp Feast’ is a dark and grim song, where the troll-element has again a prominent part.
After an instrumental intermezzo we get the title-track of this album and then the trolls seemed to have found their destiny. And a song with tavern in the song-title can only be a happy one, when when it also has troll in it, you can almost imagine the sound of it. The story is nicely wrapped up with the ‘Last Way’. The buyer of this album also gets a small encore with the track ‘Крепкое Пиво Троллей’, a live version of the track from the first album.

FängörN has clearly grown since the previous album. We often hear second albums which are a poor reflection of the first one, but this isn’t the case with these Russians. The band has clearly grown. The vocals and compositions have evolved clearly. In wouldn’t mind when they would be singing in Russian, in that way it won’t sound as North-American as it does now. But the Finnish mixing has also an positive influence on their sound. The band knows how to tell a story.
Also positive is the fact they sound more folk-metal than on the previous album.
But I think listen for yourself, because you can listen to their album streaming on their website.

Tracklist
01. Everything’s Just Begun
02. Stormbringer
03. Miles Away From Home
04. Sirens’ Island
05. ‘Troll’s Hole’ Tavern
06. Swamp Feast
07. Smoldering Fire (Instrumental)
08. Where The Tales Live On
09. The Road To Stonehenge
10. Sword Of Discord (The First Sword)
11. Last Way
12. Крепкое Пиво Троллей (Живое Нефильтрованное)

Ofschoon FängörN nog steeds op zoek is naar een label om hun album uit te brengen heeft de band toch een opvolger gemaakt voor het debuutalbum ‘Mysterious Land’. De band is ontstaan in het heavy metal circuit en het vorige album had dan ook een groot heavy metal stempel en was wat minder folk. Je vraagt je dan direct af of een band die pretendeert folk-metal te zijn ook meer opgeschoven is richting de folk-metal of niet.

Het tweede album is getiteld ‘Where the Tales Live on’ en begint zoals in de folk-metalwereld haast traditioneel begint te worden met een instrumentaal intro. Hierna begint de band direct met een stevig nummer ‘Miles away from Home’, alhoewel dit nummer zich ontwikkeld en wanneer de trollen echt ver van huis raken slaat de wanhoop af en toe toe en wordt het nummer ook wat ingetogener. Net als bij het vorige album, wilde ik meteen gaan kijken waar deze band ook al weer vandaan kwam. Nee, het is geen Amerikaanse of Canadese band, maar de muziek ligt aardig in de daar gebruikelijke stijl en ook de zang is vlekkeloos Engels. Wat verder nog opvalt is dat de zanger zijn ‘heavy metal’ stem nog verder heeft ontwikkeld.

‘Stormbringer’ is een lekker stevig nummer, wat naast de symfonische elementen ook wat meer Finse folk-elementen heeft. Het gaat wat meer richting Ensiferum en Turisas, zonder daar op te gaan lijken. Even in info van het album neuzen leert ons ook dat het album in Finland gemixt is, en dat is dus te horen.

De reis door het land waar de verhalen verder leven gaat verder en nadat de storm hen afgedreven heeft naar Sirens’ Island is het weer tijd om een nummertje in het Russisch te zingen en ofschoon het nummer ‘The Road to Stonehenge’ heet, wordt deze wel bereden door een Russisch gezelschap en ze hebben er zin in zo te horen, want de vrolijkheid spat weer van het nummer af. Het accordeon-achtige keyboardgeluid geeft het weer een ‘trolly’ geluid.

‘Swamp feast’ is een duister en grimmige song, waarin het trol-element ook weer duidelijk aanwezig is.

Na een instrumentaal intermezzo komt de titelsong van dit album. Hierna lijken de trollen hun bestemming te hebben gevonden en een nummer met Tavern in de titel kan alleen maar vrolijk klinken, wanneer er dan ook nog een het woordje Troll in voorkomt, kan iedereen zich voorstellen welke kant dit nummer uitgaat. Het verhaal wordt hierna mooi afgebouwd en eindigt met ‘Last Way’. De koper van het album krijgt dan ook nog de toegift Крепкое Пиво Троллей, een live uitvoering van een track van het eerste album.

FängörN heeft een duidelijke groei doorgemaakt sinds het vorige album. Waar het nogal eens voorkomt dat een tweede album een flauw aftreksel van het eerste is, is dit bij deze Russen zeker niet het geval. De band is duidelijk gegroeid. De metalzang en de composities zijn duidelijk gegroeid. Van mij mag de band overigens best in het Russisch zingen, zodat het in ieder geval op dat vlak wat minder Noord-Amerikaans lijkt. De band is er met dit album in geslaagd om op het album een verhaal te vertellen.

De band heeft de lijn richting de folk-metal zeker doorgetrokken, al mag het van mij nog steeds iets verder. De symfonische elementen zouden wat meer folky mogen klinken.

Maar eigenlijk kun je het het beste zelf gaan beluisteren want het gehele album is streaming te beluisteren op hun website.

This entry was posted in CD Review, Release 2012, Reviews Michel and tagged , , . Bookmark the permalink.

Comments are closed.