Warseid – “Where Fate Lies Unbound” (2012)

warseid where fate lies unbound

By: Michel
Score: 6/10
Release: 14-7-2012

Warseid releases another EP, with the fantastic title “Where Fate Lies Unbound”.
It’s immediatelly clear this is an Northern American band, the music of this kind of bands is somewhat polished to our European standards. Another thing which is obvious is the symphonic element from their ‘symphonic folk-metal’. After a nice intro with some quiet guitar, and a somewhat to smooth phrase, the track hits of with a raw rough voice and becomes quite nice.
Also ‘Frost Upon the Embers’ is a nice track in which symphonic keys make a nice contrast with the vocals.
At the third track I begin to miss the folk-influences a little, I can appreciate the music, but I’m not hearing a lot of folky tunes.
The last track is the over 11 minutes long ‘Farewell’. It’s a story on his own with a beautiful intro with acoustic guitar. After this clean vocals, and in the third minute of the track it speeds up a little and then it becomes a lot rougher. The raw voice is somewhat forced, but this gives the song a nice flavor. The track bursts out with changes and one of this elements has a nice folky tune. When the main character of this song made hir Farewell and dies, the track ends with a nice and quiet outro. Wow, a very nice track which is a the best track by far.

An album on which the emphasis is on the symphonic elements and not on the folk-metal. But this is put right in the last track, which combines these two. The last track only makes this album worthwhile.

Tracklist
1. Shackles Through Sand 7:29
2. Frost Upon The Embers 6:14
3. The Vengeance Pact 5:28
4. Farewell 11:08

Na eerder twee demo’s en een EP te hebben geproduceerd, brengt Warseid wederom een EP uit met de schitterende titel “Where Fate Lies Unbound”.
Wat onmiddelijk duidelijk wordt is dat dit een Amerikaanse band is, de muziek klinkt toch al snel iets gepolijster en ook het symfonische element uit hun symphonic folk-metal is direct duidelijk. Na een aardig intro met wat rustig gitaarwerk, en een ietwat te netjes stukje begint dit nummer toch erg leuk te klinken, met een ruige, rauwe zangstem.
Ook ‘Frost Upon the Embers’ is een leuk nummer waarin de symfonische keys in een lekker contrast staan met de vocal.
Bij het derde nummer begin ik toch de folk-invloeden wel te missen, want ofschoon ik dit allemaal best aardig vindt klinken, hoor ik weinig folky geluiden.
Het laatste nummer is het maar liefst ruim 11 minuten durende Farewell. Eigenlijk een verhaal op zich, want dit begint met een prachtig intro, ook hier weer akoestische gitaar. Daarna cleane vocals, waarna het nummer in de derde minuut eerst sneller en daarna ook veel ruiger wordt. De rauwe stem klinkt hier ietwat geforceerd, maar eigenlijk geeft dat wel een lekker tintje. Het nummer staat bol van de wisselingen en een van de vele elementen in dit nummer heeft wel een lekker folky deuntje. Wanneer de hoofdpersoon uit het verhaal afscheid genomen heeft en gestorven is, eindigt het nummer ook weer lekker rustig. Wow, een erg mooie nummer die rest van het album flink ontstijgt.

Een album waarbij de nadruk wat meer op de symfonische kant ligt en niet zozeer op de folk-metal. Ware het niet voor de laatste track, die maakt het album zeker de moeite waard.

This entry was posted in CD Review, Release 2012, Reviews Michel and tagged , , . Bookmark the permalink.

Comments are closed.