Burgfolk 2012

Schloss Broich
16-17 August 2012
By: Colin
Photography: Feenstaub Entertainment

As every year we make our journey to castle Broich, where on the innerplace the amazing Burgfolk is held.
This year there was no folkmetal, so we came here for the large amount of folkrock bands, who came to show us what they’ve got.

It was pretty hot when we arrived at the castle where everything was going to happen this weekend. And I’ll start with one of (few) things this festival can work on. The entrance was really slow, which caused that some people had to miss a part from the first band, because they where still standing at the castlegates.

Punch’N’Judy

Talking about this first band, Punch ‘n’ Judy was the opener of the festival, and with their piratefolk they gave away many uptempo songs on which you can dance very well. The band is walking on the edge of our website, but most of their music is not rock enough for Folk-metal.nl. Though I have to say that this is a very nice band to see once, however the singer sometimes doesn’t make the contact with the public in the right way. But the biggest problem was the heat, it was just to hot to dance or jump or whatever you’d like.

The Shanes

After the pirates, it was time for “hard polka” with The Shanes. A band with some good parts every now and then, but generally it was nothing more then a middle class band. But I must say, it is a good thing that these guys are making exactly what they say, hard polka!

Feuerschwanz

Then it’s time for met und tanz (mead and dance), mit spielmanskorps Feuerschwanz! The knights who fight with different kind of lances march on stage, cheerful as ever. With a show that makes no sence at all and a real metmachine (meadmachine) on stage, these men and women always know how to conjure a bunch of people into a partying mass. All their awesome happy hits were played. But one thing must be cleared about this band, Sie sind verteidiger des wahre met! (they’re defenders of the real mead)

Subway to Sally

Last band of the first evening is Subway to Sally. It’s obvious a lot of people didn’t want to miss this band and the audience was ready for it. When they start with ‘Kampfen wir!’ they have a terrible bad sound, there a loud noise through the whole mix. After three songs this becomes better but it doesn’t disappear entirely during the whole show. This is a pity, because it’s the only thing the show is lacking. The rest of the show is perfect. The setlist is a true masterpiece. The set starts of with grimm and harsh block, we already mentioned Kampfen wir but also songs as ‘Schlagt die Glocken’, it reaches the top with ‘Schwarz Meer’. Which means a wake-up call for all crowdsurfers, and they surfing, lots of them. And of course frontman Eric Fish shows the crowd can carry him too. Very impressive first part of the show. They have the audience in the pocket already but there’s more to come. There’s now also room for some less harsh songs with songs like ‘Besser du Ranst’, causing a huge circlepit. We also get a fabulous piece of spitting fire by the band.

The regular set ends with a medley of ‘Sieben’, Ohne Liebe’ and ‘Veitstanz’. Of course this isn’t enought for the delirious crowd and when they come back we get a nice song about the coming? end of times ‘MMXII’, and when they leave the stage again you know they will come back for ‘Julia und der Rauber’. A performance where everyone goes out of his mind, not only the ‘normal’ youth but also the older fans and it’s simply beautiful to see a little girl sitting on someone’s shoulders with earprotectors and shining eyes. The lightshow in her eyes said it all: Fabulous!

Score: 9/10

Just like last year we go back to a hotel in the area to rest a bit. So we can come back the day after in the burning heat.

Vogelfrey

The first band on Saturday was Vogelfrey. De pakt der geächteten was asked to start the day with their happy folkrock. Two weeks ago I’ve seen these Germands on Wacken Open Air and after this experience, it was a little disappointment. The music was good and singer Jannik is weird as always. But I missed the party and everyone going wild, this wasn’t possible because of the heat. Everyone was taking cover under the big tree or near the castlebuildings. Never the less, Vogelfrey just continued and I couldn’t catch them on big mistakes. For me Vogelfrey is just a folkrockband like many other, though I love to see them live, and for that, all the credits go to Jannik. This guy is completely insane and he proves it during the gig. A good example is the song Galgenvogel, a song where an executor shows up on stage to tie Jannik up. At the end of the song Jannik is chasing the man with the rope on stage, of stage and on stage again trying to hit the guy. As well the song Feenfleisch is something to enjoy. And the fact that you can bite of the head of a winged barbiedoll while having a bloodcapsule in your mouth. It’s funny everytime. Unless the lack of sphere (which was fully caused by the weather and not by the band) Vogelfrey was a good start of the day.

Score: 8/10

Cromdale

Following up after Vogelfrey was Cromdale. Hard folk music, sometimes a bit rock, but calm most of the time. A band who definitely stood at the right festival, though it’s too soft to have these guys on our site.

Ingrimm

Then it’s time for Ingrimm, a band where the CDs and the concert are two completely different things. On the CD Ingrimm is peaceful and even for folkrock it’s soft, but the guys play really rough music on stage. Live Ingrimm even may be the shackle between folkrock and folkmetal. But these guys had to be melting up there! If you play between three and four in the midday in the burning heat for forty-five minutes in full leather armor under the hot lamps. Ingrimm showed a pretty good show, however the frontman isn’t always as good. Not in the contact with the crowd and neither his qualities as a singer. But a band with much bagpipes. Hurdy-gurdy and violin which really adds something to the sound. Something I’ve learned from these people on Burgfolk was, don’t stand on the cable…. it will break, such a shame we had to miss the violin for a while because of that.

Score: 7/10

Mr. Irish Bastard

Mr. Irish Bastard, they say they’re a folkpunk band. Actually pretty soft and often slow music. What a terrible mess it was during the soundcheck by the way, an accordion with trouble is slowing everything down. And then when you decide to start, the electric guitar and the bass guitar aren’t working (properly), a weird decision to start. It took severall songs to fix all this, and then you still have the problem of a frontman who makes some funny jokes, but these take too long, and then he’s not a very good singer after all…

It’s funny if you’re definitely not slim and threaten people to undress yourself if the crowd wouldn’t dance. And instead of everyone dancing and jumping, the crowd just shouts “Ausziehen” (undress) at you. In the end, you can’t do anything else then just show your butt….

And like this there where many jokes, but the music could have been better.

Score: 6/10

Versengold

Then it was time for one of my personal favorites on the festival. A band I’ve seen several times before and that makes me feel happy every time I see them. And unless I always prefer metal, this is just pure folk without any electric instrument. Versengold, the drunkenrotters from the pubs of Germany. They make everyone happy and everything cheerful with their folktunes and they really make an amazing sphere with dancing and jumping for every age.

Celtica

The for last band was Celtica, pipes rock!

A black and read group with bagpipes and rock and a good eye for detail on their show. This weird band played an amount of own songs, but the best where the medleys from songs like smoke on the water, highway to hell and we will rock you. Something this band misses a bit is vocal work. There is almost no text and a good singer would add something to their music in my opinion. Something they do have is a tiny fireshow. Overall this is a good band to see live, and I think there’s still more potency in it.

Score: 7/10

Saltatio Mortis

At last there was the grand final on the festival, a band which makes my festival summer complete, Saltatio Mortis! With a setlist containing one hour and forty-five minutes of fast danceable songs and lots of acrobatically tricks these Mittelalterrockers show us that they know how to give a good show away. However personally I think Alea, with all his good intentions is trying a bit too hard to get the crowd clapping and shouting. This leaves not much space for headbanging or moshing, in my opinion he doesn’t have to do that. Never the less it’s still very awesome if you can sing that perfect during all the flying jumpkicks, saults and cartwheels, even if you plank all over the crowd. The music is known for the use of two or three bagpipes at the same time and as well they use hurdy-gurdys and morahapa, which doesn’t only make the music folky, as well really exciting. You can say that Saltatio Mortis wasn’t playing as perfect as Friday’s last band Subway to Sally, but they don’t need it when you make uptempo danceable music like this. This was a close to perfect gig from these Germans!

Score: 9/10

For me, this festivalweekend was awesome as Burgfolk always is. So we will definitely be back next year, because this is a party you can’t miss! Michael Bohnes did it again! What a very very nice festival. It’s no wonder de audience and a lot of the bands almost worship this man!
And this year also a special ‘Big Thank You’ for all the bands who gave the full 100% ore more on this very very hot day.

You can find lots of pictures at: Feenstaub Entertainment.

Zoals al jarenlang traditie is reizen wij ook dit jaar weer af naar Slot Broich, op wiens binnenplaats het geweldige Burgfolk word gehouden.
Dit jaar was er wel eens waar geen metal vertegenwoordiging, toch zaten we goed met vele folkrock bands die kwamen laten zien wat zij in huis hadden.
Het was goed warm toen wij arriveerden bij het slot waar alles stond te gebeuren dit weekend.Wellicht (een van de weinige) verbeterpuntjes op het festival dan maar direct genoemd hebben. De entree verliep wat langzaam, waardoor niet iedereen voor de eerste band echt binnen is.

Punch’N’Judy

Over die eerste band gesproken, Punch ‘n’ Judy trapte af me hun ietwat harde piratenfolk waar de ene naar de andere dansbare hit van het podium knalde. De band bewandelt de grenzen van wat we op de site behandelen, maar is over het algemeen toch wat rustiger dan ons repertoire. Toch maar even melden dat het zeker een leuke band is om te zien, jammer wel dat de zanger niet echt het contact met het publiek kan krijgen zoals de muziek dit wel wenst. Eigenlijk was het op de binnenplaats ook veel te warm om los te gaan.

The Shanes

Na de piraten is het tijd voor “hard polka” van The Shanes. Een band die zo her en der hele leuke stukjes heeft, maar over het algemeen de middenmoot nergens ontspringt. Fijn is wel dat de heren precies spelen wat ze zeggen te doen, harde polka!

Feuerschwanz

Dan is het tijd voor ‘met und tanz, mit spielmanskorps Feuerschwanz!’ De ridders die strijden met andersoortige lansen betreden het podium vrolijk als van ouds. Met een show die kant nog wal raakt en ook een heuse metmachine (medemachine), niets is te gek is om het podium op te rijden en deze heren en dame weten het publiek altijd om te toveren tot een feestende massa. Alle toffe leuke gezellige hits werden gespeeld. Want een ding van deze band mag duidelijk zijn, ‘Sie sind verteidiger des wahre met!’ (Verdedigers van de echte mede).

Subway to Sally

Dan is het de beurt aan Subway to Sally. Het is duidelijk dat deze band een flinke schare fans op de been brengt die er ondanks de warmte helemaal klaar voor zijn. Wanneer de band begint te spelen heeft het te kampen met een ontzettend slecht geluid, waardoor hele stukken kwijtvallen. Na drie nummers wordt dit een stuk beter, maar helemaal goed komen doet het niet. Jammer, want dit is net dat kleine beetje wat het optreden mist.

Verder is het gewoon af. De set is meesterlijk opgebouwd, met een grimmig duister begin. ‘Kampfen wir!’, ”Schlagt die Glocken’, ‘Schwarz im Schwarz en dergelijke gespeeld in een vrij grimmig belicht podium, zeer indrukwekkend. Dit komt na een tijdje tot een hoogtepunt met ‘Das Schwarze Meer’, een regelrechte oproep tot crowdsurfen, wat dan ook volop gedaan wordt. En uiteraard laat frontman Eric Fish zien dat ook hij op handen gedragen wordt door het publiek. De sfeer kan tegen deze tijd helemaal niet meer kapot, maar het is nu ook tijd voor wat minder grimmige nummers. ‘Besser du Ranst’ bijvoorbeeld, waar het publiek uitgelaten gehoor geeft aan het creëren van een werkelijke gigantische cirkelpit, die een zeer groot deel van de ruimte voor het podium beslaat. Ook laten de bandleden een indrukwekkend staaltje vuurspuwen zien. Als toetje op de setlist wordt nog een medley van ‘Sieben’, Ohne Liebe’ en ‘Veitstanz’ gespeeld. Uiteraard is dit voor het publiek niet voldoende en moet de band terugkomen. We krijgen weer een lekker grimmig nummer over het komende? einde der tijden ‘MMXII’, en als de band vervolgens weer het podium verlaat, weet je dat ze nog terugkomen, voor ‘Julia und der Rauber’. Een concert waarbij het publiek uit z’n dak gaat, en niet alleen de ‘normale’ jeugd, maar ook de wat ouderen en het is ook een prachtig gezicht om een kleine meisje op andermans nek met gehoorbeschermer op te zien stralen. De lichtshow in haar ogen zei alles over dit optreden: Super!

Score: 9/10

 

Net als vorig jaar maar weer een nachtje uitrusten in een hotelletje in de buurt. Waarna we de volgende dag er weer tegenaan kunnen, in de brandende hitte. Gelukkig werd er vooraan rijkelijke water uitgedeeld en werd het oververhitte deel van het publiek regelmatig getracteerd op een douche door de organisatie.

Vogelfrey

De eerste band op zaterdag middag was Vogelfrey. De pakt der geächteten mocht de dag aftrappen met hun vrolijke folkrock. Twee weken geleden zag ik deze Duitsers nog op Wacken Open Air, en na die ervaring viel het toch een heel klein beetje tegen. De muziek was zeker goed en zanger Jannik is maf als altijd. Wat de sfeer erg drukte was de verschrikkelijke warmte die niet toestond dat mensen zich midden voor het podium begaven en iedereen naar de schaduwen onder de grote boom en bij het kasteelgebouw verwees. Ondanks dit bleef de band gewoon doorgaan en kon ik ze op weinig fouten betrappen. Vogelfrey is voor mij een band die op CD nergens echt heel bijzonder is, toch live kom ik graag even kijken, ook hiervoor gaan alle credits naar Jannik. Dat deze jongen niet goed wijs is bewijst hij zelf graag tijdens de optredens. Een goed voorbeeld hiervan is Galgenvogel, het lied waar er een beul op het podium komt om Jannik op te knopen met een strop. Aan het einde van het liedje rent Jannik achter de beul aan over en achter het podium terwijl hij deze probeert te meppen met het touw waar hij zo even zelf in geknoopt zat. Ook blijft het nummer Feenfleisch natuurlijk altijd feest, en het feit dat ja de kop van een met vleugels opgemaakt barbiepop kunt afbijten terwijl je een bloedcapsule in je mond houd. Het blijft toch altijd weer lachen. Ondanks de dode sfeer (dat door de warmte kwam en niet door de band) toch een puike opener van de dag.

Score: 8/10

Cromdale

Cromdale volgde Vogelfrey op, harde folk muziek, her en der wel wat rock achtig maar toch tamelijk rustig. Wel een band die je er goed bij kunt hebben op een folkgerelateerd festival, het viel hier dus zeker niet uit de toon.

Ingrimm

Dan is het tijd voor Ingrimm, een band waar de CDs en het concert totaal niet op elkaar lijken. Waar Ingrimm op de CD rustig is en zelfs voor de folkrockscene geen harde muziek maakt, spelen ze live toch wel degelijk hard. Live is Ingrimm zelfs misschien wel de brug tussen folkrock en folkmetal. Maar wat moeten deze gasten het warm gehad hebben zeg, als je van tussen drie en vier uur ’s middags in de brandende zon driekwartier in volle leren bepantsering onder de hete lampen gaat staan. Ingrimm speelde wel een degelijke show, hoewel ik de frontman niet altijd even sterk is, zowel niet als het contact met de menigte, als zijn zangkwaliteiten. Toch wel een band met veel doedelzak, hurdy-gurdy en viool dat het geheel toch wel echt ten goede komt. Iets dat ik van deze gasten heb geleerd op Burgfolk was wel, ga niet op de kabels staan… dan gaan ze kapot, jammer dat je daardoor even de viool moet missen.

Score: 7/10

Mr. Irish Bastard

Mr. Irish Bastard, een Duits folkpunkbandje naar eigen zeggen. Eigenlijk is het toch wel heel erg rustig en langzaam. Wat een ongelofelijk geknoei trouwens met het opbouwen en soundchecken, een accordeon die niet versterkt kan worden houd de hele boel op, en als je dan besluit dat het goed is en gaat spelen is dat vreemd als je elektrische gitaar en je bas het niet (goed) doen. Pas na een heel aantal liedjes is dit gefikst, en dan loop je nog tegen het probleem dat je frontman weliswaar leuke grappen maakt, maar deze duren lang, en dan kan hij nog niet echt zingen ook.

Leuk ook als je niet de dunste band en dan dreigt dat als mensen niet mee gaan doen je jezelf uit gaat kleden, en in plaats van dat iedereen mee host op je muziek, de hele menigte “Ausziehen” scandeert. Dan kun je er toch niet onderuit om iedereen even je kont te laten zien. Zo waren er nog veel meer grappen, maar daarbij schiet de muziek er wel eens bij in.

Score: 6/10

Versengold

Hierna was het tijd voor een van mijn favorieten op het festival. Een band die ik al meermalen gezien heb en mij toch altijd blijft verblijden. En ondanks dat ik het liefst natuurlijk metal luister is dit gewoon pure folk zonder enig elektrisch instrument erbij. Versengold, de dronkenlappen uit de kroegen van ons buurland spelen met hun vrolijke folkliederen iedereen blij en zorgen voor een gezellige sfeer vol springen en dansen voor jong en oud. Weer zo’n prachtig element is een schitterende line-up.

Celtica

Als één na laatste was het tijd voor Celtica, pipes rock!

Een zwartrode groep met doedelzakken en rock, met zichtbaar veel aandacht voor de show. Een heel aantal eigen liederen speelde dit eigenaardige zestal maar zeer leuk waren de medleys van liedjes als smoke on the water, highway to hell en we will rock you. Wat deze band wel een klein beetje mist is een zang, deze is vrijwel afwezig maar zou het geheel wel ten goede komen. We krijgen daarentegen dan wel weer vuureffecten en een kleine vuurshow door de toetseniste voorgeschoteld. Al met al maakt het toch een tof geheel waar nog wel meer potentie in zit.

Score: 7/10

Saltatio Mortis

Tot slot was er de grote afsluiter van het festival, een band die mijn festival zomer ook zeker compleet maakt, Saltatio Mortis! Met een set die een uur en drie kwartier aan snelle dansbare nummers en vele acrobatische trucs bevatte laten deze Mittelalterrockers zien dat ze wel weten hoe je een show weggeeft. Hoewel ik er toch persoonlijk bij blijf dat Alea in al zijn blije goedbedoelde uitbundigheid te veel moeite doet om iedereen aan het klappen en joelen te krijgen. Op deze wijze is er weinig ruimte voor pits en headbangen, voor mij persoonlijk een klein min puntje. Toch blijft het knap als je onder al zijn flying jumpkicks, salto’s en radslagen zo perfect kunt blijven zingen, ook als je stokstijf over het publiek gedragen word. De muziek die gekenmerkt word door twee of drie doedelzakken tegelijk en ook hurdy-gurdys en moraharpa die niet alleen erg folky klinken, maar ook zeer opzwepend. Wellicht speelt Saltatio Mortis niet zo strak als afsluiter van de vrijdag, Subway to Sally, maar dat is ook niet nodig als je dit soort bewegelijke muziek maakt. Het is ook maar goed dat het podium op de binnenplaats staat, anders was het dak van dit prachtige kasteel er zeker afgevlogen.

Score: 9/10

Wat mij betreft zeker weer een geslaagd weekend Burgfolk, net als voorgaande jaren. Het is dan ook al beslist dat we er volgend jaar weer bij zullen zijn, want dit feestje mag je echt niet missen! Wederom heeft Michael Bohnes een schitterend programma voor ons in elkaar gezet. Geen wonder dat deze man door het publiek en door de bands op handen gedragen wordt.
En dit jaar ook zeer zeker hulde voor alle bands die zich voor volle 100% gaven tijdens op deze zeer hete dag.

Overigens vindt je nog veel meer foto’s op: Feenstaub Entertainment.

Comments are closed.