Sini Sokala (Sons of Falcon) van het Russische Rarog is een CD, die niet iedereen onder ogen krijgt. Is dat erg, of valt daar mee te leven. Folk-metal.nl onderzocht dit.
Rarog is een band die al langer bestaat, al hebben ze nogal te kampen met personeelswisselingen. De band was in het verleden al bij een CD release van het eveens Russische Arkona. En daarmee hebben we dan ook meteen een goede band om het mee te vergelijken. Ook bij Rarog vinden we invloeden vanuit de Slavische folkmuziek, maar bij Rarog is dit veel uitgesprokener. Gemiddeld gezien is de muziek rustiger dan die van Arkona, de folkinvloeden zijn veel groter. Evenals Arkona maakt Rarog gebruik van ‘mannelijke’ en vrouwelijke vocalen, alleen worden deze bij Arkona beide vertolkt door Masha en kent Rarog een zanger en een zangeres. Grunts en screams zijn maar beperkt aanwezig en de mannelijke stem wordt veelal gebruikt als ondersteuning en zijn de vrouwelijke vocalen leading.
Direct bij het eerste nummer vallen de heerlijke Slavische deuntjes op en heb je direct zin om verder te luisteren, da’s altijd al goed. En gaandeweg het album val je van de ene in de andere verrassing. Wat een heerlijk afwisselend album is dit. Zonder hun eigen stijl het oog te verliezen laat de band blijken dat zij zeer goed in staat zijn om vanuit deze invalshoek nummers te schrijven. Doet het eerste nummer je nog sterk aan Arkona denken, maar zware vocalen. Het derde nummer ‘Heart’ is een bloedmooi gevoelig nummer met ijle typisch Slavische zang, heerlijk nummer, wat in mijn ‘hit’ lijstje gaat.
‘Fifth Snow’ klink zeer trots en ‘Rogneda’ heeft dan weer een zo’n heerlijk Slavisch geluid met mooie grunts. ‘Ren Perunova’ wordt met mannelijke zang ingezet en afgewisseld met een lekker koortje. Kortom een heerlijk afwisselend album.
Hou je van de Slavische klanken, dan mag deze zeer zeker niet in je collectie ontbreken, al zou je ervoor naar Rusland moeten kruipen, je moet hem hebben.
Tracklist

01. The son of Falcon 03:59
02. Prodigy 03:31
03. Heart 04:53
04. Fifth Snow 4:28
05. Fiery Sword 03:31
06. Rogneda 03:53
07. After Victory 03:57
08. Ren Perunova 03:33
09. Prophetic Sokol 2:43
10. Heart of Governors 05:12
11. Blood of Our Enemies (Manowar cover) 04:59

Rarog exists for quite a while, although they suffered form quite a lot of member changes. The band was in the past a guest at the CD-release of the, also Russian, band Arkona. So we have at once something to compare them with. Rarog is also influenced by Slavic Folk, but with Rarog, this is much more present in their Music. All in all their Music is not as heavy as Arkona’s, but the folk has a greater part. Just like Arkona they use ‘male’ and female vocals, but in Arkona Masha does both and Rarog has a male and a female singer. Grunts and screams are less prominent and usually the male vocals are used to assist the female vocals.
Immediately with the First track the nice Slavic tunes get to you, and you just want to keep listening, and that’s always a good thing. And doing so, you get surprise after surprise. What a nicely varied album is this. Without losing track of their own style, the band is very capable of writing all kind of songs. The first song reminds you of Arkona with heavy vocals. The third track ‘Heart’ is a very very nice and sensitive song with a very clear typical Slavic voice, very nice one, it surely goes in my ‘greatest hits’ list.
‘Fitht Snow’ on the other hand has a very proud and solid feel and ‘Rogneda’ has again this typical Slavic touch and nice grunts. ‘Ren Perunova’ starts of with male vocals and has a very nice choir.
In short a deliciously varied album. Are you a fan of the Slavic tunes, like me, you want to make sure this one is in your collection, even if you have to go crawling to Russia, you can’t effort to miss this one.

Dat de folkmetal en aanverwante genres ook de oceanen zijn overgestoken is bekend. Trollband is een Canadese duo die trollen combineert met blackmetal.
Direct als je deze plaat opzet word de blackmetal duidelijk, ik neem aan dat deze heren regelmatig Kampfar luisteren. Want dit is waar de muziek het meeste op lijkt, ook duidelijk is het troll gedeelte, wat de naam dus zeker eer aan doet.
Het troll element word door de vreemde, bij vlagen ook grappige, keyboard deuntjes aan het geheel toegevoegd.Ook de teksten staan in het teken van trollen, en gaan over bloed, afslachting, roof, vernieling en andere gruwelijkheden die trollen doen.
Ik kan heel lang schrijven over dit album, uiteindelijk komt het op het bovenstaande neer.
De band houd zich redelijk aan dit repertoire, behalve het nummer “In the shadow of a mountain” zelf, dit is een heel vreemd mysterieus geluid, erg onheilspellend. De tekst van dit lied geeft weer waar de rest van het album heen gaat, de afslachting van de vijand. Het is een nummer waar je echt stil naar gaat luisteren, omdat het spannend is, niet omdat het muzikaal moeilijk is of wat ook. Het is meer een prelude op de rest van het album.
Aan het einde van het album volgt er nog een lange stilte, waarna een heel vreemd gezellig folk deuntje word ingezet, leuke extra….

Een leuk album van over zees. Dat laat zien dat er ook daar zeer zeker leuke bands zijn die schreeuwen om beluisterd te worden, veel bands zijn niet de moeite, Trollband is dat zeker wel! Een leuk album, met een goed eigen geluid. Het is nergens echt super goed, maar wel een album dat van begin tot eind boeiend blijft.
Of deze in je Cdrekje hoort, dat ligt volledig aan je smaak, hou je van de blackmetal kant, dan is dit wel wat voor jou. Hou je daar niet van, kun je hem rustig overslaan.
Het album is beschikbaar als een free download, download het hier.

Tracklist

1: Fire and Ash
2: Nidhoggr
3: Heathen Blood
4: In the Shadow of a Mountain
5: Warhellride
6: Regicide
7: The Return
8: We Live
9: Untitled

We all know folk-metal and related genres have crossed the big waters. Trollband is a Canadian duo combining trolls with Black-metal.
When you get to listen to it, the black metal is immediately clear, I guess they listen a lot to Kampfar, because that’s the music sounds like. But there is also clearly a part for the trolls, so they honour their name.
The troll-part is created through a strange, sometimes funny keyboard tune. And also the lyrics are dedicated to trolls, blood, slaughter, robbery, assoult and other cruelties trolls use to do.
To make a long story short, the above is all there is. The band keeps it to this, except for one track “In the shadow of a mountain” itself, this is a strange very mysterious sound, very ominous. The lyrics have the same theme, slaughter of the enemy. But it’s a song you have to listen to very quietely, because it’s exciting, not a difficult composition. It’s more like a prelude to the rest of the album.
At the end of the album there’s a long silence, after which a weird cozy folk tune starts, nice exstra…
A nice album form over the big waters, which shows there also nice bands overthere, which cry out they have to be listened to. A lot of bands are not worth the bother but Trolband is! A nice album, nice sound. Never super, but it nice from the beginning to the end.
Does it belong in your collection? It depends on your taste, when you don’t like blackmetal, you have to skip it. Do you like the blackmetal site in this genre, then this is something for you.
The album can be downloaded for free here.

Vesperia, een band die mensen niet kennen, of toch wel. Vesperia is de nieuwe naam van de Canadezen die wij al kenden als Bolero. Het afgelopen jaar hebben zij onder die naam al een album uitgebracht waar ik erg blij van werd. Er kon zo her en der wat aan het geluid bijgeschaafd worden, maar het idee was al leuk. De naamverandering van de band staat ook deels voor de nieuwe weg die de band is ingeslagen, het was een beetje twijfelachtig wat ze nou precies wilden. Hier zijn ze voor hun zelf nu uit, en zijn ze definitief de folk-metal in geslagen.

Als je de EP opzet denk je niet direct terug aan Bolero, het is echt anders. Ze zijn de vrolijke hoek ingeslagen die ik zelf graag als trollmetal beschrijf. De muziek neigt zwaar naar Svartby.
Het eerste nummer, dat dezelfde naam draagt als de EP, is “The Swordsman”. Het is een lomp en degelijk nummer, met ruige gitaren waar weinig aan geschaafd is. De zang is super laag zoals ook bij het oude Svartsot werk en Svartby, iets dat mij persoonlijk wel aantrekt. De opname kwaliteit, ja, het is zeker niet de beste, maar het had ook slechter gekund. Het lompe werk word afgewisseld met wat heldere mannen vocalen. Het geheel doet ruig, lomp en stoer aan, zeker iets waar een hele menigte op los kan gaan.
Het tweede nummer , “Huntress”, is direct al vrolijk met een leuk keyboard deuntje eronder. Je denkt direct aan Svartby, vanaf hier laat dat gevoel je voorlopig niet meer los. Misschien word het hierdoor niet echt een super origineel en eigen plaatje, maar zeker wel een leuk plaatje, voor de lompe feestbeesten onder ons (waaronder ikzelf). Ook “To times end we ride” , is zo’n lomp liedje waar je helemaal op los kunt gaan, steeds meer merk je ook dat deze heren meer in hun mars hebben dan lomp gitaarwerk, gebrul en leuke keyboard deuntjes. Ook de gitaar gaat wat meer riffjes spelen waardoor het geheel toch wel ietsjes verfijnder aanvoelt.
Het laatste liedje is “A silence prolonging (in longing)” heeft eigenlijk niets met het hele album te maken, het nummer is akoestisch, het doet me sterk denken aan een ander nummer, maar ik kom niet op welke. Feit is dat het een leuke aanvulling is en laat zien dat deze Canadezen een flinke veelzijdigheid in hun mars hebben.

Al met al een leuke plaat, die de nieuwe naam direct goed neerzet. Het is lang niet perfect, en het zijn ook maar 4 nummertjes, maar ik hoop dat deze heren zo aan de weg blijven klussen!
Het CD-rekje word hier niet voller van, want dit is een gratis download! De CD wordt deze weken nummer voor nummer als gratis download beschikbaar gesteld. Dus zeker iets waar je makkelijk even naar kunt luisteren!

Tracklist
1. The Swordsman
2. Huntress
3. To Times End we Ride
4. A Silence Prolonging (in Longing)

Vesperia, a band which is not know by many people, isn’t it? Vesperia is the new name for the Canadian band we knew by the name of Bolero. They released an album last year which pleased me very much. There were some issues where it could be improved, but overall it was a nice idea. The change of name goes with a change of direction the band made. In the past it was not always obvious what they really wanted with their music. They made a decision, it’s definitively going to be folk-metal.
When you listen to the EP your thoughts don’t go to Bolero immediately, this is something different. It became more merry, in the trollmetal way.
The music is quite similar to the way Svartby makes it.
The first track, the title-track, ‘The Swordsman’. It’s a blunt song en very solid, with rough guitars and not a lot of editing after the recordings. The vocals are very low, like the old work of Svartsot and Svartby, something I like personally. The quality of the recordings is not the best they could do, but it could have been worse. The rough work is interspersed with clear male vocals. The whole is blunt, heroic, something which can drive a crowd to madness.
The second track, ‘Huntress, is happy from the beginning with a nice keyboard tune underneath the surface. Your thoughts go immediately to Svartby, and from now on, this feeling stays. Maybe it’s not very original, but it’s surely nice for the people who like this kind of music (like me).
‘To Times End we Ride’ is another blunt song, where you can get yourself go loose, it becomes clear the gentlemen have a lot more skills then only blunt stuff, screaming and nice keyboard tunes. The guitarist shows more of his skills and it becomes a little bit more sophisticated.
The last track is ‘A silence prolonging (in longing)’ hasn’t much connection to the rest of the album. The track is acoustic, it reminds of something else, but I can’t get a grip on this. But it’s a nice addition and the Canadians show their versatility.
All in all a nice album, it’s surely points out who they are and where they’re going to. It’s not perfect by far, and it are only four tracks, but I hope they keep creating along this path!
Your CD collection doesn’t become much heavier with this because it’s a free download! It’s going to be released track by track these weeks, so keep tuned.

In 2001 begon Torbjorn Sandvik op 16-jarige leeftijd met het eenmansproject Glittertind. Sinds 2010 is dit project uitgebreid tot een complete band bestaande uit Olav Aabø (guitars/vocals), Bjørn Nordstoga (bass), Stefan Theofilakis (flutes/vocals), Geirmund Simonsen (accordion, samples, vocals), Geir Holm (drums) en Torbjorn (Vocals/guitar). Folk-metal.nl sprak met Torbjorn over de start van Glittertind, levenslessen en het nieuwe album. Lees verder / English

Naast het Wolfstijd eerder dit jaar, ziet nu een nieuw initiatief het levenslicht: Drakkarfest. Een kleinschalig festival van de folk-metalfans, voor de fans. Voor een schappelijke prijs (10 euro!) kon je de hele dag genieten van de top van de nationale folk-metalscene. Verder werd het festival opgeleukt door een aantal merchandiserstands, en zelfs een medekraam. Het waren de ideale omstandigheden voor een geweldig festival; goede organisatie, mooie aankleding en een grote variatie aan bands. Helaas bleef het gedurende de hele dag rustig.

Viatora
Dat het rustig was, bleek al heel duidelijk bij Viatora. Hoewel het de eerste band was die vandaag de bühne mocht betreden, waren er maar een handvol mensen in de zaal. Toch jammer, want Viatora speelde erg goed. Enthousiast, gedreven, en fanatiek speelden ze hun catchy folk-metaldeuntjes. Mede dankzij het goede geluid kwam het allemaal erg sterk over. Spijtig dat er niet meer mensen waren, anders had dit eerste optreden van de dag al meteen kunnen zorgen voor een feestje.
Score: 3/5

Nornagesta
De tweede band, Nornagesta, maakte een stuk mindere indruk. De podiumprestatie was erg statig, en de interactie met het publiek gering. Daarnaast klonk de muziek zelf rommelig en chaotisch, waardoor het niet echt overkwam. Toch jammer, want individueel waren het allen sterke muzikanten die op het podium stonden.
Score: 2/5

Amorgen
Amorgen liet daarna zien hoe het wel moest. Als een wervelwind betrad dit vijftal het podium, en leverde een energiek optreden af. De band speelde strak, en had er overduidelijk zin in. Ook hier was het niet druk in de zaal, maar Amorgen loste dat makkelijk op door het publiek naar voren te roepen. Het geluid was ook bij deze band erg goed, waardoor vooral nummers als ‘Sharpen thy axes’ erg goed uit de verf kwamen. Top optreden!
Score: 4/5

Conorach
Daarna was het de beurt aan Conorach, met hun eigenzinnige mix van folk en power-metal. Zoals altijd was deze band een waar genot om live te zien, met name door frontman Jacco. Deze energieke zanger lijkt geen moment stil te kunnen staan, en gebruikt dan ook alle lege ruimte voor en op het podium om zijn zangkunsten ten toon te stellen. Dat de band ook het publiek erbij weet te betrekken blijkt als er een vaatje bier tevoorschijn word gehaald, dat boven het gewillige publiek word leeggegoten.
Naast de nummers van ‘Tales from the Tavern’ en hun EP had Conorach ook nog een verrassing in petto. Zo werden er vandaag maar liefst twee nummers gespeeld van het nieuwe album waar de heren druk mee bezig zijn. Deze nummers waren kort gezegd op en top Conorach; catchy, snel, en ook weer de typische mix tussen folk en power-metal.
Score: 4/5
Voor het optreden van Rhovanion was er speciaal een etenspauze ingelast in het programma. Ik had dit nog nooit eerder gezien, maar het bleek ideaal te zijn. Echter bleek deze pauze wel wat kort, wat resulteerde in een wat legere zaal aan het begin van het optreden. Gelukkig stroomde iedereen in de loop van het optreden weer binnen, wat ervoor zorgde dat de zaal redelijk gevuld was.

Rhovanion
Rhovanion dan. Deze band stond in plaats van Chain of Dogs op het programma, die het helaas heeft laten afweten. Rhovanion blijkt echter een meer dan prima vervanger. Catchy folk-metal in de stijl van Eluveitie, met een scala aan traditionele instrumenten variërend van viool en fluiten tot een doedelzak.
Rhovanion speelde erg goed, alleen was de podiumprestatie nog wat statig. Dit weerhield de band er echter niet van een feestje te maken. Vooral de covers die gespeeld werden, werden goed ontvangen door het publiek. Zo werd ‘Tegernako’ van Eluveitie gecoverd, ‘Vodka’ van Korpiklaani, en ‘Keelhauled’ van Alestorm. Gezien Chris van Alestorm toch aanwezig was bij Drakkarfest, zong deze mee tijdens zijn eigen nummer, erg leuk!
Al met al een mooi optreden, met sterke, afwisselende nummers. Zeker de moeite waard om live te gaan zien!
Score: 4/5

Grimm
De sfeer die opgebouwd was door de gezellige en catchy muziek van Amorgen, Conorach en Rhovanion werd daarna compleet teniet gedaan door Grimm. Qua aankleding was er niks mis; een donkere zaal, slechts verlicht door kaarsen en fakkels op het podium. De muziek kwam echter niet over, het geluid stond bij deze band veel te mat afgesteld. Ook klonk het vaak net iets te repetitief om echt lang te blijven boeien. Ook de podiumpresentatie liet flink te wensen over, een volledig stilstaande band is geen plezier om een uur lang naar te kijken.
Score: 2/5

Lemuria
Lemuria liet daarna gelukkig zien hoe het wel moest. Stevige metal met flink wat orkestrale elementen was wat dit Belgische zestal ons bracht. Zanger Niklaas bleek een echte charmeur te zijn die de zaal flink op wist te zwepen. Wat ook een goed idee was het van Lemuria om hun eigen ‘publieksentertainer’ mee te nemen. Deze gast sprong enthousiast rond, iedereen wild gebarend dat ze mee moesten doen. Dat dit goed hielp was te zien aan de zaal; Er werd flink geheadbangd, gepit en er kwamen zelfs een of twee crowdsurfers voorbij. Het feest werd pas helemaal compleet toen de zanger het publiek opdroeg arm in arm te gaan staan, om met z’n allen te dansen.

De band zelf speelde gedreven, enthousiast en had er zichtbaar plezier in. Het geluid stond uitstekend en er werd prima gemusiceerd. Verreweg de beste band van de dag!
Score: 5/5

Myrkvar
De dag was echter nog niet afgelopen; er zou afgesloten worden met Myrkvar. Velen bleken dit echter niet in de gaten te hebben, want bij binnenkomst van de zaal stonden er nog minder mensen dan toen de dag begon. Erg zonde voor Myrkvar, die alsnog hun uiterste best deed. Ze trokken zich niks aan van de grotendeels lege zaal, en maakte er alsnog een klein feestje van. Zo liep de gitarist vrolijk aan het hoofd van de polonaise, ervoor zorgend dat de aanwezigen zich toch nog vermaakten. Erg jammer dat er zo weinig mensen waren, want dan gedijt de muziek van Myrkvar toch een pak beter.
Score: 3/5

En zo kwam er met Myrkvar een einde aan de eerste editie van Drakkarfest. Er kan teruggekeken worden op een geslaagd initiatief, met een goede en gevarieerde line-up. Hoewel het rustig bleef gedurende de dag, mag er toch zeker gesproken worden van een groot succes. Op naar de volgende editie van Drakkarfest!


A new event in the Netherlands: Drakkarfest. A small festival for folk-metalfans. For only 10 euro you could enjoy a large number of Dutch folk-metalbands. Besides this some merchandise-stands and even a Mead selling point. The circumstances were ideal, good organization, nice entourage, a lot of variation in bands. But unfortunately it stayed calm during the whole event.

Viatora
Viatora had to get on stage as an opener of the festival, but there were only a handful of people. A pity, because they performed very well. Enthusiastic, fanatic, inspired they played their catchy folk-metaltunes. It sounded good. A pity there were only a few people, otherwise this could have been the first party of the day.
Score: 3/5

Nornagesta
The second band, Nornagesta, couldn’t impress that much. The performing was very static and the interaction with the audience was very low. The music sounded a bit messy and chaotic, which caused they couldn’t really reach the audience. Too bad, because individually it are all fine musicians.
Score: 2/5

Amorgen
Amorgen showed how it had to be done. Like a hurricane they came on stage, en they delivered a nice gig. They played tight, and were clearly enjoying it. It was again not very crowded, but Amorgen solved this by calling the audience to the front. The sound was again very good, which was especially nice with songs like ‘Sharpen thy axes’. Great performance!
Score: 4/5

Conorach
After this it was Conorach’s turn, with their own special mix of folk- and power-metal. Like always it was a pleasure to see them live, mainly caused by frontman Jacco. This energetic singer can’t stand still, and uses all empty space on the stage to present his vocal skills. This band also manages to involve the audience, they bring out a barrel of beer and empty it on the willing audience.
Besides song from ‘Tales from the Tavern’ and their EP Conorach also brought a surprise. They played two songs of their upcoming album. There songs were very ‘Conorach’, catchy, fast, and a again this special mix of folk- and powermetal.
Score: 4/5
After this there was a special pause to eat something in the programme. I’d never seen this before, but it turned out to be ideal. But it appeared to be a little short pause, causing a somewhat less filled hall in the beginning of the next act.

Rhovanion
Rhovanion. Catchy folk-metal in Eluveitie style, with a large amount of traditional instruments, from violin and flutes to bagpipe.
Rhovanion played well, but they were a little static on stage. This didn’t hold them back to make it a real party. Especially the covers which tey played were appreciated by the audience. They played ‘Tegernako’ (Eluveitie), ‘Vodka’ (Korpiklaani), and ‘Keelhauled’(Alestorm). Because Chris of Alestorm was present, he say along with his own song, very nice!
All in all a nice gig, strong varied songs. Surely worthwhile to see this band sometimes!
Score: 4/5

Grimm
The atmosphere build up by the cozy and catchy music of Amorgen, Conorach and Rhovanion was completely killed by Grimm. Nicely done, a dark hall, only candles and torches on stage. The music didn’t reach the audience. The sound was too matte. It sounded all a little to repetitive to keep the attention. Also the performance was not at it’s best, a band completely standing still for an hour is not a pleasure to look at.
Score: 2/5

Lemuria
Lemuria showed how you this this properly. Solid metal with a large number of orchestral elements was what the Belgian sextet brought us. Singer Niklaas turned out to be a real charmer who knew how to turn on the listeners. Another nice idea was the fact they brought their own ‘crowdentertainer’. This guy jumped around and pulled the rest of the audience along. This was working, there was a lot of headbanging, pitting an even one or two crowdsurfers came along. The party was complete when the singer told the people to dance along arm to arm.
They played inspired, enthusiastic and was obviously enjoying it. The sound was very good and they played well. The best band of the day by far!
Score: 5/5

Myrkvar
The day had not came to and end, this was a task of Myrkvar. A lot of people didn’t realize this apparently, because there even less people then at the beginning of the day. A pity for Myrkvar who were working very hard. They threw a little party. The guitar-player walked at the head of a merry polonaise. It was too bad there were this few people, because the music of Myrkvar is much nicer with a lot more people.
Score: 3/5

With Myrkvar there came an end to the first edition of Drakkarfest. We can look back at a nice initiative, with a good and varied line-up. Despite of the fact it stayed too quiet the whole day, we can say it was a huge success. On to the next edition of Drakkarfest!