After I Congratulated him with the new album, which is a masterpiece, I ask him how it is been received in the world?
Thank you. It’s funny actually because everybody has been talking so much good about it but for some reason it doesn’t show in the sales. It sold a little bit, you know we thought it would sell more than last album because that’s usually the way it goes but actually it sold quite less this time and on charts position it was also good but not the highest like last time. But still everybody that has been reviewing it or talking about it is like oh it is the best album you have done so far. Read More

Tracklist
01. Arise
02. Legions of the North
03. Eternity awaits
04. Helvegr
05. Hordes of Hel
06. Tor hjälpe
07. Wake the gods – Bonus track
08. Vigverk
09. Sons of War
10. Echoes from the past
11. Fallen
12. Forged in fire
13. Raadh

Tracklist
1. Miss Barleycorn
2. Where Toadstool Glows
3. Preacher’s Daughter
4. Twa Corbies
5. Lust End
6. Muspilli
7. Herlaþing

An Theos may be a relatively young band, but this can’t be heard when you listen to their single. Chemarea străbunilor is the name of this début of this Romanian band.
Making music with 8 people can become a great mess if you don’t know what you’re doing, but it’s obvious these folk know what they’re doing. The intro of Chemarea străbunilor is breathtaking and has this typical Romanian style but not of the typical folk-dance kind we usually hear. It’s a bit more the skilled gypsy style we sometimes hear over here. But when the harsh male metalvocals and guitars enter it’s obvious it’s folk-metal we get. A nice style of An Theos, I can’t think of another band which uses this approach. Very nice track in which we get to hear of lot of instruments but on top of the metallayer the sound remains clean and every authentic instrument can be heard.
Bratul de fier starts in a nice metalway with guitars, the keys are a bit of track in this song. I would have preferred a less important role for them regarding the nice authentic equipment they have. A very decent track which sounds totally different, which proves the band is able to compose very different songs and still keep their own sound.
In Semintia daca we get a very nice small Balkan folk piece, but again a bit annoying keys. But the composition of this track is nice again, with a lot of nice changes. The track is quite long, but because of the alternations it never becomes dull.

In short a beautiful single by An Theos. The keys are the flaw in their sound, otherwise the whole album would have been nicer. But still Bratul de Fier and Semintia Daca are nice tracks. Chemarea străbunilor is the main track of this single and this is a real beauty, it certainly goes in my play-list of ‘favourites’. Very nice use of traditional music and instruments and my compliment for this unique style. They’ve managed to get a sound of their own. I hope we get a full length of them soon.

Tracklist
1. Chemarea străbunilor
2. Bratul de fier
3. Semintia daca

An Theos mag dan wel een relatief jonge band zijn, maar dat kun je niet horen wanneer je naar hun single luistert. Chemarea străbunilor heet dit debuut van deze Roemeense band.
Met acht mensen musiceren kan een grote puinhoop worden als je hier niet heel goed over nadenkt, maar het is duidelijk dat deze gasten zeer goed weten waar ze mee bezig zijn. Het intro van Chemarea străbunilor is adembenemend mooi en heeft een heerlijk typisch Roemeense sfeer, maar dan niet de typische folkdans soort die we normaal in ons landje horen. Het is meer van de getalenteerde zigeunerachtige soort. Maar wanneer de ruige metalzang en de gitaren invallen dan weet je dat je te maken hebt met onvervalste folk-metal. Een mooie stijl van An Theos, en ik kan geen band bedenken die je hiermee kunt vergelijken. Een prachtig nummer waarin veel authentieke instrumenten te horen zijn. Bovenop de lekkere laag metal zijn allerlei traditionele instrumenten te horen zonder dat het een brei wordt.
Bratul de fier begint als een echt metalnummer met lekkere gitaren, de keys vind ik echter een beetje misplaatst in dit nummer. Ik zou voor de keys liever een minder belangrijke rol weggelegd zien, zeker wanneer je bedenkt wat voor mooi arsenaal aan authentieke instumenten de band in huis heeft. Verder is het een behoorlijk en degelijk nummer dat niet lijkt op het eerste en dat is altijd weer prettig om te horen dat een band in staat is om binnen een stijl unieke nummers te componeren.
In Semintia daca storen me de keys wederom een beetje. Maar dit behoorlijk lange nummer is verder zo goed in elkaar gestoken met allerlei leuke en spannende stukken en overgangen dat het nergens saai word.

Kortom een juweeltje van een single van An Theos. THet zwakke punt is de keyboard, maar verder is het hele albumpje erg lekker om naar te luisteren. Chemarea străbunilor wat uiteindelijk de hoofdtrack van deze single is is een echt pronkstuk, deze gaat dan ook zeker in mijn playlist met persoonlijke favorieten. De band maakt een prima gebruik van traditionele instrumenten en krijgt verder mijn complimenten dat zij hiermee toch weer een unieke sound hebben weten te creëren. Ik hoop dat we niet te lang hoeven te wachten op een full length van An Theos.

It’s been a while since we heard something from Ignis Fatuu, this isn’t strange if you know they parted with their singer last year. Changes of vocalist are always a bit risky, but they have to be made sometimes. A new singer can give a bit a whole new sound. Fortunately Ignis Fatuu doesn’t let us wait for their full length to listen to their new singer. No they’ve released a single, giving us the opportunity to listen to their new singer.
This single contains three songs. ‘Wenn Alle Worte Schweigen’ is a kind is song in the ballad like style we know from ‘Stille Wasser’. Maybe not as good as that one, but it’s a close call. The voice of P.G. The new man is very nice. It fits perfectly to Irene’s voice, which gives a spectacular effect in this kind of songs. I’m convinced already.
The second track of this single is the fable ‘Die Rabe und der Wolf’, a nice much more solid track with very nice bagpipes. Again a nice composition which shows the Ignis Fatuu is going on along the line they have set out the previous years.
The third track is a remix of ‘Die Rabe under der Wolf’, and I can only say, if you have some space left on a disc, leave it black. The technical trick they did with this song only annoy me. Without this song I could put this thing in replay for half an hour certainly.
Ignis Fatuu is back, that’s for sure. P.G.’s voice fits perfectly to Ignis Fatuu. And with this single they prove their compositions are as strong as we’re used to. Damn with this taste in my ears I only want to listen to the new album more. I’m certain I’m going to listen to this a lot until their new album is out. Spread the Word: IGNIS FATUU IS BACK!!!

Tracklist
1. Wenn Alle Worte Schweigen
2. Der Rabe und der Wolf
3. Der Rabe und der Wolf remix

Het is alweer een tijdje geleden dat we iets van Ignis Fatuu gehoord hebben en dat is niet vreemd want vorig jaar scheiden de band en de zanger hun wegen. Nu zijn veranderingen van zanger altijd behoorlijk tricky omdat de stem zo’n herkenbare stempel op de muziek drukt, maar soms is het nu eenmaal niet anders. Gelukkig wil de band ons niet langer in spanning houden en in afwachting van hun nieuwe album brengen ze alvast een single uit, wat ons de mogelijkheid geeft eindelijk naar hun nieuwe zanger te luisteren.
Deze single bevat drie nummers. ‘Wenn Alle Worte Schweigen’ is een nummer in de balladachtige stijl zoals we die kennen van hun schitterende nummer ‘Stille Wasser’. En misschien is die net niet zo goed als dat nummer, maar het zit er niet ver vanaf. De stem van hun nieuwe bandlid P.G. past perfect bij de stem van Irene, en dat geeft een spectaculair effect in dit soort nummers. Ik ben nu al overtuigd.
Het tweede nummer van deze single is ‘Die Rabe und der Wolf’, een veel steviger nummer met lekkere doedelzak. Wederom een prima compositie. De band laat met beide nummers zien dat ze de lijn die ze de afgelopen jaren hebben getrokken gewoon doortrekken.
Het derde nummer is een remix van ‘Die Rabe under der Wolf’, en hierover kan ik alleen maar zeggen: wanneer je nog ruimte over hebt op je schijfje laat het dan blanco. De technische trucjes die toegevoegd zijn werken me alleen maar op m’n zenuwen. Zonder dit laatste nummer kan ik deze single rustig een half uur lang op replay laten staan.

Ignis Fatuu is terug, dat is wel zeker. P.G.’s stem past perfect bij Ignis Fatuu. En met deze single bewijzen ze dat de composities nog net zo sterk zijn als we gewend waren. Damn met dit voorproefje in m’n oren kan ik alleen maar meer uitzien naar hun nieuwe album. Ik ben er van overtuigd dat ik deze single heel wat keertjes ga beluisteren in afwachting van hun nieuwe album.
Zegt het voort: IGNIS FATUU IS BACK!!!

It’s a cloudy saturday evening when all metalfans from Gelderland head for a town called Harderwijk. Estrado is quite a new building with enough parking space and I must say it’s a beautiful hall.

The first band of the evening was Myrkvar from Nijmegen. This band from Gelderland is known fort heir great violin parts and Dutch lyrics. They opened up with “Voorspelling”, Hrabnilaz the vocalist and violin player Fusilan where very exited and worked really hard to get the crowd going. But the sound was very bad, everything turned into on big blur of noise. Due tot his, the crowd wasn’t really going for it either. The second song, “Nagelschip” had the same problems with the sound. From the third song “Gjallarhoorn” on to the end of the set, these problems where fixed and because of the enthusiasm of all bandmembers, but especially of Hrabnilaz and Fusilan worked out very contagious it became a big party.Ofcourse Myrkvar played there well known songs like Asenbloed, Twistengod, Widars Wraak and Geboren uit Oorlogslendenen. And fortunatly Myrkvar treated us with our daily amount of vegetables by giving us Trollen met de Prei (Trolls with the Leek).
After having a difficult start, Myrkvar fought back bravely and managed to get everyone banging their heads.
Score: 7/10

Just after I bought myself a patch of the second band, they had to show us what they got on stage. Rhovanion is a band with seven members, which causes the stage to be quite full, but yet the stage wasn’t filled well. But first let me tell you that with Rhovanions amazing violin, whistles and bagpipe they form a new wind in the Dutch folk-metal and even when I listen to foreign bands, Rhovanion is something unique. The know songs from there CD where all played for us and they done so amazingly. As well the Harderwijkers, who played in their hometown, had space for a new song they had never played live before. They might have to practice just a bit more on that one. Concerning the stageperformance, these Gelderlanders should switch some places to get the violinplayer and the guitarist at the front of the stage, they are the guys who make the best contact with the crowd. Still Rhovanion knew how to build a hell of a party in front of their home crowd. They really made my trip wort hit! Good job guys, keep it going!
Score: 7,5/10

The last band of tonight is the real pride of Gelderland ofcourse, Heidevolk. They just came home from America, this guys where ready to play for us already. Recently singer Joris left the band and I was a bit scared about missing him a lot. For tonight Mickael took his place, he is known from Mondvolland and that made me doubt if he was capable of it, I only heard him sing blackmetal songs like Pestvogel.
As always Heidevolk started with Nehalennia. After that all the big Heidevolk hits where performed, Walhalla Wacht, Een Nieuw Begin, Als de Dood weer naar ons Lacht, Ostara, Beest bij Nacht, Het Bier zal weer vloeien. But there was time for the real old Heidevolk as well, they played Krijgsvolk and I was happily suprised when I got the chance to go all out on Furor Teutonicus again. Due to a technical problem there was an extra sing-along, and I want to ask this, Mark, was it just me or where you really singing In Extremo – Villeman og Magnhild?
But guys, what an amazing show once more! The sphere, the sound, just perfect.
The stand in from Mickeal was better than I expected, even though he made some big mistakes. Than we get at the last song, a song written by a Dutch band called “Normaal”, Vulgaris Magistralis. I found it odd when Rowan called it “their contribution to the Songfestival” because for the songfestival you must write the songs by yourself.
Despite that, and despite that it’s a very popular party song, I’ve just had it with this one. In an amazing setlist without time for great songs like Wapenbroeders, Reuzenmacht, Koning Radboud and personally I’d give a lot to hear Winteroorlog once more, but they can’t fit all-in one set, I get that and I respect that. But if you don’t play Wodan Heerst just to have time for such a lousy cover, sorry, it’s just a little dissapointment at the end of every gig. But at least it gives me time to sneak to the back of the crowd.
Anyways, gentlemen, wow, what an amazing evening once more!
Score: 9/10

Op een bewolkte zaterdag avond begeven de Gelderse metalfans zich naar Harderwijk. Estrado is een vrij nieuwe zaal, grote parkeerplaats voor de deur en een mooie grote zaal binnen, dat hebben ze goed voor elkaar daar.

De avond wordt afgetrapt door het Nijmeegse Myrkvar. Deze Gelderse band staat natuurlijk bekend om hun fantastische vioolpartijen en Nederlandstalige teksten.
Geopend werd met “Voorspelling”, zanger Hrabnilaz begon zeer enthousiast en ook de violiste Fusilan had er duidelijk plezier aan. Toch stond de afstelling heel slecht waardoor alles veranderde in een grote waas van geluid. Hierdoor was ook het publiek vrij tam. Het tweede nummer was Nagelschip en ook voor dit nummer gold dat het geluid gewoon slecht was. Hierna werd het beter waardoor vanaf Gjallarhoorn waardoor het door het enthousiaste werk van Hrabnilaz en Fusilan direct veranderde in een groot feest.
Myrkvar heeft een goed overdachte set gespeeld waar uiteraard ook Asenbloed, Twistengod, Widars Wraak en Geboren uit Oorlogslendenen niet mochten ontbreken. Gelukkig trakteerde Myrkvar ons ook nog op een portie groenten, want als je aan Myrkvar denkt denk je aan de Trollen met de prei.
Al met al heeft Myrkvar zich na een moeizame aftrap zeer goed herpakt en is er een groot feest van gemaakt, zo vroeg op de avond in Harderwijk.
Score: 7/10

Na alvast een patch van de volgende band ingeslagen te hebben mogen de jongens en meiden van Rhovanion ook laten zien wat ze live te bieden hebben. Een band met zeven leden staat vrij vol op het podium, en toch is het podium niet geheel goed gevuld.
Laat ik eerst vertellen dat Rhovanion met hun viool, whistles en doedelzak een geheel nieuwe wind zijn door de Nederlandse folk-metal en ook als ik naar de buitenlandse bands kijk is Rhovanion toch een band met een echt eigen geluid. De bekende nummers van de CD werden ons allemaal ten gehore gebracht en zeer goed uitgevoerd. Ook was er in de set van de Harderwijkers, die vanavond een thuiswedstrijd speelden, ruimte voor een geheel nieuw lied dat zij nog nooit live gespeeld hadden. Deze mag nog wel goed geoefend worden. Wat de podium presentatie betreft zouden deze Gelderlanders even een paar man op het podium van plek moeten laten wisselen, zodat de violist en de gitarist lekker vooraan staan. Dat zijn de jongens die het echte contact met het publiek hebben. Rhovanion wist voor eigen publiek toch zeker een groot feest te bouwen, en dit was de reis voor mij zeker waard! Goed bezig jongens, ga zo door!
Score: 7,5/10

De afsluiter van vanavond is de echte Gelderse trots natuurlijk, Heidevolk. Net terug uit Amerika waren de Arnhemmers alweer klaar om hier voor ons op te treden. Recentelijk is natuurlijk ook Joris uit de band gestapt en stiekem was ik heel erg bang hem erg te gaan missen. Voor vanavond werd zijn plaats ingevuld door Mickeal van Mondvolland, voor mijn gevoel een vreemde keuze gezien ik die jongen nog nooit veel meer dan blackmetalnummers als Pestvogel heb horen zingen. Uiteraard werd de set geopend met Nehalennia, daarna vlogen ons alle Heidevolk krakers om de oren, Walhalla wacht, Een Nieuw Begin, Als de Dood weer naar ons Lacht, Ostara, Beest bij Nacht, Het Bier zal weer Vloeien. Maar er was ook ruimte voor de echte oude Heidevolk, zo werd krijgsvolk gespeeld en tot mijn grote vreugde kon ik eindelijk weer eens los gaan bij Furor Teutonicus. Door een technische storing was Mark genoodzaakt een extra sing-along in te lassen, mijn vraag hierbij was toch of het expres was of puur toeval dat ik perfect In Extremo – Villeman og Magnhild herkende?
Maar jongens wat was het weer een vette show. De sfeer was perfect en de afstellingen goed. De inval van Mickeal viel mij persoonlijk wel mee, hoewel hij toch een paar flinke fouten maakte. Dan komen we toch bij de alom bekende afsluiter, een nummer geschreven door het Achterhoekse Normaal, Vulgaris Magistralis. Vreemd vond ik het dat Rowan dit “hun eigen inzending van het songfestival” noemde, gezien het voor het songfestival toch een eis is dat je de nummers zelf schrijft.
Verder heb ik het, ondanks dat ik weet dat het een mega populair lied is, het er eigenlijk wel mee gehad, want in een set met alle gave nummers miste ik wel Wapenbroeders, miste ik ook Reuzenmacht of Koning Radboud, zelf zou ik best heel graag Winteroorlog horen, maar dat past niet in je set en daar heb ik begrip voor. Maar als je Wodan Heerst uit je set schrapt en wel zo’n slappe cover speelt, sorry, voor mij blijft het ieder concert een domper aan het einde en kruip ik toch langzaam al wat naar achter in de zaal. Maar heren, het was weer een hele toffe avond!
Score: 9/10

When we arrive at Willemeen there’s a huge crowd waiting for the doors to open at 18:00 hours, but we have to wait for over half an hour to see some movements in this row. Willemeen is a nice venue but bot when it’s sold out. To get to the wardrobe you have to cross the hall and in the middle of the hall is a little exaltation which is the cause you look against the back of the people in front of you even if you are of average length.

Once we were inside with a pint of beer in our hands Fen was already started. And what an enthusiasm these guys showed, fine show!
The played some of the new stuff of their recent record, but also some older tracks. Despite the fact the venue was filled up I thought the audience reaction was a little lean. Are all people here for Agalloch? Or was it the fact it was on a Sunday?

After some changes on stage the smell of incense went through the hall. Delicious, not only eyes and ears are treated but our noses were stimulated positively as well. After a nice intro Agalloch starts with ‘Limbs’ and that’s nice. The atmosphere is fine, although the band is a little restrained at stage. But on the other hand they’re going to play a 120 minutes show, so an easy start isn’t a bad thing.

You can read below which songs they played, but the best one in my opinion was ‘Faustian Echoes’ which filled the air in the hall for over 20 minutes. Despite the fact Agalloch is a very nice band to listen to, I was glad not everything sounded as their records. This gave the songs a nice different spin, a bit rougher and a bit unpredictable.

With ‘Kneel to the Cross’ there would have come an end to the set, but but also Agalloch is fallen for the bad act, where you pretend to stop, fortunately there were two more tracks to come.

All in all:
Music: top and at a high level, very nice!
Band: Fen was enthusiastic, Agalloch a bit less convincing on stage.
Venue: to crowded.
Audience: Very quiet, few headbanging people but the rest was enjoying it quietly.

Setlist Agalloch:
Limbs
Ghost Of The Midwinter Fires
Falling Snow
Faustian Echoes
The Melancholy Spirit
You Were But A Ghost In My Arms
In The Shadow Of Our Pale Companion
Kneel To The Cross
Of Stone, Wind and Pillor
Our Fortress Is Burning

De enige show van Agalloch en Fen in Nederland dit jaar en wel in Arnhem. Willemeen is het toneel waar het zich allemaal afspeelt en de show is al maanden strak uitverkocht. Dat belooft wat!

Aangekomen bij de Willemeen staat er een enorme rij en terwijl de deur om 18:00 uur open zou gaan staan we toch te wachten tot we ruim een half uur later eindelijk beweging in de rij zien. De zaal is fijn, maar niet al deze uitverkocht is. Om bij de garderobe te komen moet je door de zaal heen en in het midden van de zaal lijkt een verhoging te zitten. Als je achter in staat kijk je, zelfs al ben je van gemiddelde lengte, tegen publiek aan.

Eenmaal binnen, een bier in de hand en Fen was begonnen. En wat een enthousiasme hadden die gasten, prima show!
Ze speelden wat nieuwer werk van hun recente plaat, maar ook zeker de wat oudere tracks. Ondanks dat het vol stond binnen vond ik het publiek wat matig reageren. Allemaal voor Agalloch gekomen? Of lag het toch aan het feit dat het zondag was?

Na wat change-over tijd ging de geur van wierook door de zaal. Heerlijk dat niet alleen het oog, de oren maar ook de neus op positieve wijze gestimuleerd werd. Na een fijn intro start agalloch met ‘Limbs’ en dat is erg fijn. De sfeer die neergezet wordt is prima, als is de band nog wel wat terughoudens op het podium. Ze gaan dan ook een twee uur durende set neerzetten dus even wat rustiger beginnen is ook niet verkeerd.

Hierboven kun je lezen welke nummers ze allemaal speelden, de beste die er tussenzat vond ik ‘Faustian Echoes’ die ruim 20 minuten lang de zaal door klonk. Ondanks dat Agalloch een fijne band is om even goed naar te luisteren was ik blij dat niet alles precies klonk zoals op de plaat. Dit gaf net even een andere spin aan de nummers, iets ruiger en onvoorspelbaarder.

Met ‘Kneel to the Cross’ zou er een einde gekomen zijn aan de set, maar ook Agalloch is gevallen voor de slechte act waarbij je net doet alsof en er volgde gelukkig nog twee nummers.

Al met al:
Muziek: top en op niveau, erg fijn!
Band: Fen was erg enthousiast, Agalloch wat minder overtuigend op het podium
Zaal: te druk, te vol
Publiek: Erg rustig, paar headbangende mensen en de rest stond rustig te genieten